متخصص زنان

متخصص زنان

يائسگي و مراقبت هاي اين دوران

درمان هاي غير هورموني علائم يائسگي:

اين نوع درمان به اندازه استفاده از هورمون در بهبود علائم موثر نيست ولي با توجه به اينكه در بسياري افراد تا حد قابل قبولي علائم را كاهش مي دهد در افرادي كه به هر دليل نمي توانند ويا نمي خواهند از هورمون درماني استفاده كنند، توصيه مي شود.

۱٫ گاباپنتين: دارويي است كه در ابتدا براي درمان صرع استفاده مي شد و مصرف يك دوز در زمان خواب مي تواند علائم گرگرفتگي را كاهش دهد.
۲٫ آنتي دپرسان ها( ضد افسردگي ها ): اين دارو ها مي تواند خط اول درمان در كساني باشد كه قادر به دريافت استروژن نيستند. بهترين ها شامل: سيتالوپرامcitalopram- ونلافاكسين venlafaxine و اس سيتالوپرام escitalopram مي باشد كه دارو ها ضد افسردگي مي باشد كه در زمان گرگرفتگي نيز موثرند، پاروكسيتين در بيماري كه از تاموكسي فن استفاده مي كند توصيه نمي شود و فلوكسيتين هم موثر است اما نه به ميزان دارو هاي قبلي ولي سرترالين موثر نمي باشد.
۳٫ پروژ سترون هاي تزريقي مانند(Depo-provera) نيز موثرند، اما به ميزان داروهاي گروه ۱و۲ استفاده نمي شوند.
۴٫ استروژن هاي گياهي( فيتو استروژن ها ) كه شامل ايزو فلاون ها نيز مي شود. شواهد قانع كننده اي از اينكه، اين دسته در درمان گرگرفتگي موثر باشند وجود ندارد و از آنجا كه در بعضي از بافت هاي بدن مانند استروزن عمل مي كند، توصيه مي شود در افراد مبتلابه سرطان پستان استفاده نشود.
يائسگي و
درمان هورموني:
موثرترين درمان در بر طرف كردن علائم يائسگي استفاده از هورمون استروژن مي بااشد كه به همراه هورمون پروژسترون استفاده مي شود. در بيماراني كه رحم آنها به هر دليل خارج شده، استفاده از استروژن به تنهايي كافي است.
استروژن را مي توان به صورت قرص خوراكي يا پچ پوستي و يا قرص يا رينگ داخل واژني استفاده كرد.
دوز استروژن:
استروژن ۰٫۶۲۵ ميلي گرم دوز استاندارد مي باشد ولي از آنجا كه بسياري از خانم ها با دوز كمتر(۰٫۳ ميلي گرم يا ۰٫۴۵ ميلي گرم) هم پاسخ مي دهند ترجيح مي دهيم با كمترين دوز درمان را شروع و در صورت عدم پاسخ ، دوز را افزايش دهيم.
بيشترين تاثير هورمون درماني برعلائم گرگرفتگي و خشكي واژن و در بعضي افراد، اختلالات خلقي است.
استفاده از هورمون درماني بالاي سن ۶۰ سال به علت افزايش خطر حمله قلبي و افزايش دمانس توصيه نمي شود.
و از طرفي استفاده ازآن به مدت بيشتر از ۵ سال به علت احتمال كم افزايش خطر سرطان پستان توصيه نمي شود.( در كساني كه فقط از استروژن استفاده مي كنند امكان افزايش طول درمان مي باشد)

چه كساني بايد از هورمون درماني استفاده كنند:

هورمون در ماني بهترين انتخاب در بيماراني است كه به ميزان آزار دهنده اي گرگرفتگي، تعريق شبانه و يا خشكي واژن دارند. و در صورت استفاد ه از دوز پايين دارو و براي مدت محدود(كمتر از ۵ سال) تاثيري در افزايش ريسك سرطان پستان نخواهد داشت. وبهتر است در زمان قطع دارو، اينكار به مرور انجام شود يعني يك قرص در هفته كم شود و در صورت بازگشت علائم بيماري از داروهاي جايگزين ديگر استفاده شود.

چه كساني نبايد از هورمون درماني استفاده كنند:

كساني كه در حال حاضر سرطان پستان دارند ويا سابقه اين بيماري را دارند.

كساني كه بيماري عروق قلبي دارند.

كساني كه سابقه حمله قلبي، سكته مغزي و يا تشكيل لخته در عروق را دارند.

كساني كه جزء افراد پر خطر براي ابتلا به موارد فوق مي باشد.
آنچه شما يراي كاهش علائم يائسگي مي توانيد انجام دهيد:

۱٫ براي كاهش گرگرفتگي از لباسها نخي ,ملحفه نخي و پتوي پر، استفاده كنيد. يك پارچه مرطوب سرد درزمان گرگرفتگي بر روي گردن قرار دهيد، از نوشيدني هاي گرم مثل چاي و قهوه و غذاهاي پر ادويه اجتناب كنيد. كشيدن سيگار را متوقف كنيد. از استرس، اضطراب و مكانهاي خيلي گرم دوري كنيد، وررزش منظم(پياده روي، شنا، دوچرخه، نرمش) و استفاده از روش هاي آرام سازي( relaxation ). روزي ۳ بار هربار ۳ دقيقه تنفس عميق داشته باشيد,و همينطورشل كردن تمام عضلات. واستفاده از ويتامين هاي گروه B و E و روي، در حفظ تعادل روحي و بهبود ميل جنسي در خانم هاي يائسه موثر مي باشد.
۱٫ آنچه شما براي حمايت از استخوانهايتان مي توانيد انجام دهيد استفاده از مكمل كلسيم و ويتامين D (در صورت عدم امكان دريافت كافي از طريق مواد غذايي).
۲٫ فعال باشيد و بطور منظم ورزش كنيد( حداقل هفته اي سه بار هر بار ۳۰ دقيقه پياده روي).
۳٫ از متخصص زنان بخواهيد در موقع لزوم تست سنجش تراكم استخوان براي شما در خواست كند تا در صورت نياز داروهاي پيشگيري از پوكي استخوان، براي شما تجويز شود.
۴٫ توجه داشته باشيد كه وجود هر يك از موارد زير افراد را بيشتر در معرض پوكي استخوان قرار مي دهد:
۱٫ بعضي نژادها از جمله آسيايي ها
۲٫ سابقه خانوادگي پوكي استخوان
۳٫ يائسگي زودرس
۴٫ مصرف الكل
۵٫ لاغري زياد
۶٫ عدم زايمان
۷٫ زندگي بدون تحرك
۸٫ سابقه دوره هاي طولاني قطع پريود
۹٫ سوء تغذيه
۱۰٫ مصرف طولاني مدت بعضي دارو ها( آنتي اسيد- مسكنهاي ضدالتهاب – داروهاي ضد صرع- كورتون- داروي هورمون تيروئيد).

علائم يائسگي:

گرگرفتگي: معمولا از صورت و بالاي قفسه سينه شروع و بعد در بدن پخش مي شود اين علائم در اثر كاهش هورمون استروژن ايجاد مي شود ,در بعضي افراد اصلا ديده نمي شود و يا با شدت بسيار كم و در بعضي افراد در حد بسيار آزار دهندي ديده مي شود.
معمولا بين ۲-۴ دقيقه طول مي كشد و بعضي از خانم ها حين آن تعريق دارند و متعاقب آن دچار
لرز مي شوند. در بعضي از خانم ها احساس اضطراب يا طپش قلب حين گرگرفتگي وجود دارد.
تعداد دفعات اين علامت مي تواند از ساعتي يك بار تا يك يا ۲ بار در روز متغيير باشد. اين علائم
معمولا قبل از قطع كامل پريود شروع مي شود. دراكثر خانم ها يي كه اين علامت ها را دارند، بطور
معمول علائم تا ۴ سال ادامه مي يابد.
۱٫ تعريق شبانه: تعريق شبانه مي تواند در حدي باشد كه شما را از خواب بيدار كند و يكبار يابيشتر در
طول شب مي تواند رخ دهد. و نداشتن يك خواب خوب مي تواند منجر به احساس خستگي، تحريك
پذيري و عدم تمركز كافي در روز بعد شود.
۲٫ مشكلات خواب: در بعضي خانم ها حتي در صورت عدم وجود تعريق شبانه ممكن است مشكل در شروع خواب يا داشتن خواب ممتد،ايجاد مي شود.
۳٫ خشكي واژن: اين علامت مي تواند موجب احساس سوزش و خاش در ناحيه واژن و ترشح غير طبيعي، احساس درد و يا خشكي حين نزديكي شويد.
۴٫ افسردگي: اين علائم در بعضي از خانم ها در سنين حوالي يائسگي ديده ميشود كه شامل احساس غم، اشكال در تمركز، خواب زياد، عدم علاقه به انجام فعاليت هاي روزانه.است,
خانم هاي با سابقه افسردگي، دچار تشديد علائم مي شوند. كه در اين صورت در مانهاي موثر بايد انجام گيرد.
يائسگي بخشي از زندگي زنان محسوب مي شود ومعمولاَ بين سنين ۴۵ تا ۵۵ سالگي و بطور متوسط در سن ۵۱ سالگي اتفاق مي افتد. در ۵% خانم ها يائسگي قبل از ۴۵سالگي ودر ۵% بعد از ۵۵ سالگي رخ ميدهد ,قبل از قطع كامل پريود، بي نظمي پريود ,گرگرفتگي و تعريق شبانه شروع مي شود،و مشكلات خواب وخشكي واژن را تجربه مي كنيد. البته همه اين علائم در همه افراد ديده نمي شود. يائسگي يك بخش طبيعي از زندگي زنان محسوب مي شود، و قابل پيشگيري نمي باشد اما جهت رفع علائم و عوارض آن درمانهاي موثري وجود دارند.
در سنين حوالي يائسگي تغييراتي در دوره پريود مشاهده مي شود ، از جمله تغييراتي در فواصل پريود، و يا شدت خونريزي .

زماني كه ۱۲ ماه از آخرين پريود بگذرد، يائسگي قطعي مي شود.
در صورتيكه اين اتفاق قبل از ۴۰ سالگي رخ دهد، يائسگي زودرس و غير طبيعي محسوب مي شود.
در صورت قطع كامل پريود قبل از ۴۰سالگي، جهت بررسي اينكه آيا علت يائسگي است يا دليل ديگري براي قطع پريود وجود دارد نياز به آزمايش مي باشد، ولي در صورت وقوع يائسگي بعد از ۴۵ سالگي انجام آزمايش جهت تاييد يائسگي ضروري نمي باشد.
عليرغم اينكه بي نظمي در شدت و فواصل پريود در حوالي سن يائسگي طبيعي است، ولي از آنجا كه اين تغييرات مي تواند علائم بيماري هاي جدي ديگر از جمله سرطان هاي رحم، تخمدان و دهانه ي رحم نيز باشند ، بايد در صورت وجود علائم زير بررسي كامل انجام شود و در صورت نيافتن مشكل خاص، علائم به يائسگي مربوط گردد. از جمله:
۱-خونريزي با فواصل كمتر از ۳ هفته
۲- خونريزي شديد در دوره پريود
۳-خونريزي بعد از يائسگي حتي اگر در حد يك لكه باشد
۴- لكه بيني بين دوره هاي پريود

روش هاي پيشگيري از بارداري بايد تا ۱ سال بعد از آخرين پريود ادامه پيدا كند.

 

امتیاز بدهید : 1 2 3 4 5 6 | امتیاز : 4
موضوع : | بازدید : 48
برچسب ها : متخصص زنان،پزشک زنان،زنان و زایمان,
+ نوشته شده در يکشنبه 29 مهر 1397ساعت 15:40 توسط سربازی

صفحه قبل 1 صفحه بعد